Corporate Resilience Framework
| Framework | Model | Triple Dividend | Network |
แม้จะมีภัยคุกคามและโอกาสที่เกิดจากบริบทและระเบียบโลกใหม่ ระบบเศรษฐกิจและการเงินในปัจจุบัน ยังมิได้นำผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียทางธรรมชาติมาคำนวณอย่างเต็มที่
ความเสี่ยงด้านภูมิอากาศและธรรมชาติที่ปรากฏในรูปแบบของการกัดกร่อนทุน ได้ส่งผลให้ทรัพยากรที่เป็นฐานความมั่งคั่งเสื่อมโทรมลง ทำให้ความเสี่ยงต่อธุรกิจ (รวมถึงต้นทุนในอนาคตของการป้องกัน) ส่วนใหญ่ยังคงไม่ปรากฏให้เห็นในการประเมินมูลค่าปัจจุบัน ภาระและต้นทุนที่ซ่อนอยู่เหล่านี้ บิดเบือนมูลค่าสินทรัพย์ ความน่าเชื่อถือทางเครดิต และกลยุทธ์การเติบโตของธุรกิจ
กรอบการสร้างความพร้อมผันของกิจการ มุ่งหมายถึง การปกป้องและขยายทุนที่ใช้สร้างผลผลิต ท่ามกลางภัยคุกคามที่เพิ่มมากขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่าทุนทางทรัพยากรต่อไปนี้ จะถูกรักษาและเสริมความแข็งแกร่งเพื่อการเติบโต มีเสถียรภาพ และอย่างทั่วถึง
| • | ทุนทางกายภาพ: โครงสร้างพื้นฐานและระบบที่ช่วยให้เกิดการผลิตและบริการ |
| • | ทุนธรรมชาติ: ระบบนิเวศและทรัพยากรที่ให้ผลผลิตเป็นอาหาร น้ำ การป้องกัน และการดูแลสภาพภูมิอากาศ |
| • | ทุนมนุษย์: สุขภาพ ทักษะ และความรู้ของผู้คนที่เป็นตัวขับเคลื่อนผลิตภาพและนวัตกรรม |
| • | ทุนทางสังคม: ความไว้วางใจ บรรทัดฐาน ประเพณี และความเป็นสถาบัน ที่ช่วยให้เกิดความร่วมมือและการดำเนินการร่วมกัน |
ทุนเหล่านี้ มิใช่ทุนเชิงนามธรรม แต่ธุรกิจมีการใช้งาน ดูแลรักษา และลงทุนในทุนดังกล่าวอยู่ตลอดเวลา สำหรับใช้ผลิตสินค้า สร้างความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทาน และสร้างผลตอบแทน ด้วยความสัมพันธ์ที่โยงใยกัน เมื่อมีผลกระทบด้านภูมิอากาศและธรรมชาติทำให้ทุนใดทุนหนึ่งเสื่อมถอย ก็จะไปบ่อนทอนเสถียรภาพทั้งภาคครัวเรือน ภาคธุรกิจ และภาคเศรษฐกิจ ในทางตรงข้าม หากทุนดังกล่าวได้รับการปกป้องและเสริมความเข้มแข็ง ก็จะช่วยทวีประโยชน์ให้ทุกภาคส่วนอย่างถ้วนหน้าเช่นกัน
กรอบการสร้างความพร้อมผันของกิจการ มีความสัมพันธ์กับปัจจัยความพร้อมผันด้านการพึ่งพา (Dependencies) ด้านความเสี่ยง (Risks) และด้านผลกระทบ (Impacts) ในแง่ที่ว่า เมื่อธุรกิจต้องรับมือกับปัจจัยด้านความเสี่ยงและผลกระทบ จะก่อให้เกิดกิจกรรมการบรรเทาผลกระทบ (Mitigation) ขณะที่เมื่อธุรกิจต้องรับมือกับปัจจัยด้านความเสี่ยงและการพึ่งพา จะก่อให้เกิดกิจกรรมการปรับตัว (Adaptation) และเมื่อธุรกิจต้องรับมือกับปัจจัยด้านผลกระทบและการพึ่งพา จะก่อให้เกิดกิจกรรมการเปลี่ยนผ่าน (Transition) ตามลำดับ
ปัจจัยความพร้อมผันที่ส่งผลต่อกิจการ สามารถเป็นได้ทั้งการพึ่งพา ความเสี่ยง และผลกระทบ ในมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม มิได้จำกัดเพียงประเด็นในด้านภูมิอากาศหรือในด้านธรรมชาติ แต่ยังครอบคลุมถึงประเด็นที่เกี่ยวกับภูมิรัฐศาสตร์ การเงินการคลัง แรงงาน สิทธิมนุษยชน และอิทธิพลจากเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ เป็นต้น
ทั้งนี้ การสร้างความพร้อมผันของกิจการ เป็นโจทย์ความยั่งยืนที่ธุรกิจต้องใช้ประเด็นเหล่านี้ จากเดิมที่คาดหวังให้เกิดผลในระยะไกล มาสู่การเน้นให้เกิดประโยชน์ในระยะใกล้ เป็นความยั่งยืนในฉบับของความพร้อมผัน ที่มิใช่เพียงการดำเนินงานเพื่อความยั่งยืนในระยะยาว แต่นำมาใช้เป็นกลยุทธ์ในการคงขีดความสามารถทางการแข่งขัน เพื่อเพิ่มผลกำไรและลดความเสี่ยงในโลกปัจจุบันที่มีความไม่แน่นอนสูง












